Als je opkijkt tegen een gesprek, de ander weinig of geen antwoord geeft of de spanning loopt op boven een gewenst/productief niveau, zeg dan eerlijk dat je het ook even niet meer weet. Nodig de ander uit om samen even uit de situatie te stappen.

Bijvoorbeeld: “We hebben beiden ons best gedaan hier en we komen er niet meer uit lijkt het Mag ik je uitnodigen om samen buiten een rondje te lopen? Of mag ik je buiten even wat laten zien wat me vanochtend opviel? Of heb jij buiten deze kamer een plek op dit terrein waar je graag komt, mag ik die zien?”

Pas dit aan aan de setting en doelgroep. Met enige voorbereiding – de weg weten en opmerkzaam het terrein oplopen als je aankomt – heb je meer handvatten als je opeens samen buiten staat!

Bron: De Buitenpsychologen en Buitenpsychologie boek. Leven en werken met de seizoenen van Jaap Voigt.